Hikaye Onlara Aitmiş Gibi: 9 Yaş Kişiselleştirilmiş Kitaplar

Bilirsiniz o bakışı: dokuz yaşındaki çocuğunuz bir kitabın kapağına göz atar, 'küçük çocuklar için' olduğuna karar verir ve iter. 9 yaş kişiselleştirilmiş kitaplar istisna olabilir, ancak yalnızca hikaye onlara aitmiş gibi hissedilirse.

Dokuz yaşındaki bir çocuğun bir kitaptan gerçekten istediği şey#

Dokuz yaşında bir çocuk akıcı okur. Artık heceleri çıkarmaz; paragraflar arasında yarışır, sonraki sürprizin peşinde koşar. Ağır ilerleyen veya onlara tepeden bakan bir hikaye, yatağın altında terk edilen bir kitaptır. Bebeksi bir hikayeyi kilometrelerce öteden fark ederler, bu yüzden şarkımsı kafiyeler veya sevimli hayvanın günü kurtardığı sonlar göz devirmeye yol açar, bir bölüm daha isteğine değil.

Asıl istedikleri şey özgürlüktür. İyi bir hikayede dokuz yaşındaki kahraman kararlar alır, risklere girer ve sonuçlarıyla yüzleşir; ister Bakır Şehrin Şifre Kırıcıları gibi bir gelecek şehrinde şifre çözmek, ister Saatçinin Gizli Haritası'nda gizli sokaklarda bir gizemin peşinde koşmak olsun. Çocuğun ana karakter olduğu, sorunları kendi başına çözdüğü bir kitap, onu yolcu olduğu bir kitaptan çok daha derinden içine çeker.

Mizah da isterler; keskin bir gözlemden veya zekice bir diyalog satırından gelen türden. Dokuz yaşındaki bir çocuk, sevimli bir şekilde ufak tefek hatalar yapan bir karakteri veya hızlı okuyanı ödüllendiren bir şakayı sever. Ama en çok sahiplenebilecekleri bir hikaye isterler. Sadece kapağa basılmış bir isim değil, çizimlerin onlara benzediği ve maceranın onların neyin komik, neyin adil ve neyin uğruna savaşmaya değer olduğu anlayışına uyduğu bir dünya. Bir ebeveyn, kahramanın çocuğu gerçekten yansıtması için bir fotoğraf yükleyebildiğinde ve metin, tek bir çizim yapılmadan önce incelendiğinde, sonuç bir hediyeden çok bir yansıma gibi hissettiren bir kitap olur. İşte bu, bir çocuğun tahammül ettiği kitap ile sırtı yumuşayana kadar defalarca okuyacağı kitap arasındaki farktır.

sekiz ila on yaş arası hikaye fikirlerine göz atın

Dokuz yaşındaki bir çocuğu bölümler boyunca çeken hikayeler#

Dokuz yaşındaki bir çocuk, yetişmesini beklemeyen bir hikaye için geç saatlere kadar ayakta kalır. Onları saran hikayeler, kayıp bir köpek yavrusu değil, gerçek riskler içerenlerdir. Bir şehrin geleceğini değiştirebilecek bir şifreyi kırmayı düşünün; çocuğun çözdüğü her şifre gizli bir dünyayı yüzeye biraz daha yaklaştırır. Bulmacalar acil hissettirir çünkü şehrin kendisi bir sonraki atılıma bağlıdır.

Sonra yaşayan bir buzulda yarış vardır; buz gıcırdar, dev bir yaratığın denize erimeden kurtarılması gerekir. Böyle bir hikaye işe yarar çünkü manzara karakterler kadar canlıdır ve çocuk, zaman dolmadan onun değişen ruh halini okuyan kişidir.

Çarklı gizemler farklı bir kaldıraç kullanır. Katlanmış bir harita, küçük oyulmuş dişlilerden oluşan bir dizi, anahtarı tam doğru anda çevirirseniz açılan gizli bir kapı. Keyif, parçaları birer birer dikkatlice birleştirmekten gelir. Dokuz yaşındakiler, büyüklerin gözden kaçırdığını fark eden dedektif olmayı sever.

Ve en çok okunan kitaplardan bazıları eko-maceralardır; son tohumu arayış, bütün bir vadinin geleceğinin ağırlığını taşır. Çocuk katılmaz, neyi koruyacağına ve onun için ne kadar yürüyeceğine karar veren kişidir. Kişiselleştirilmiş bir kitapta çocuğunuz bu rollere adım atar, adı ve kendi çizilmiş yüzü hikayeyi ileri taşır. sekiz ila on yaş arası hikaye fikirlerine göz atın

Başlıkta bir isim olması bu yaş grubu için neden yeterli değil#

Dokuz yaşındaki bir çocuk yer tutucuyu kilometrelerce öteden fark eder. Bir hikaye sadece adını değiştirip her tepkiyi, şakayı ve kararı genel bıraktığında, bir okul çalışma kağıdı kadar düz gelir. Birçok ebeveyn, çocuklarının kişiselleştirilmiş bir kitabı bir kez karıştırdığını, kibar bir 'teşekkürler' dediğini ve bir daha hiç eline almadığını görür. Hayal kırıklığı hediyenin kişisel olmamasıyla ilgili değildir. Kişiselleştirmenin üstünkörü eklenmiş hissettirmesiyle ilgilidir.

Fark, çocuğun karakterin seçimlerinde kendini görüp görmediğidir, sadece sayfadaki adını değil. Saatçinin Gizli Haritası gibi bir kitap işe yarar çünkü kahraman gerçek bir dokuz yaşındaki gibi düşünür: meraklanır, takılıp kalır, tam doğru olmayan fikirleri vardır ta ki aniden doğru olana kadar. Çizimler çocuğun kendi yüzüyle eşleştiğinde ve hikaye onun inatçı, zeki veya biraz alaycı olmasına izin verdiğinde, kitap bir yenilik olmaktan çıkar ve onların hikayesi haline gelir. Bu, boşluk doldurmanın tam tersidir.

Çocuklarının düzinelerce sayfayı aralıksız okuduğunu izleyen ebeveynler sık sık aynı detayı fark eder. Kahraman şifreli bir nota kaşlarını çattığında ve çizim çocuğun tam o düşünceli ifadesini yakaladığında, bir şey tıklar. Kitap artık üzerine isim damgalanmış bir hediye gibi okunmaz. Şu anki hallerinin bir aynası gibi hissettirir: mizah anlayışı olan, büyüyen bir ahlaki pusulası olan ve kendisine tepeden bakan her şeye karşı güçlü bir tiksinmesi olan bir insan. Bu entegrasyon seviyesi, kitabı rafta değil, komodinde tutar.

Kişiselleştirilmiş kitapları karşılaştırırken nelere dikkat etmeli#

Seçeneklere göz atarken, bir avuç pratik kontrol size kitabın üçüncü sayfayı geçip geçmeyeceğini veya rafta toz mu toplayacağını söyleyecektir.

İlk olarak, herhangi bir çizim yapılmadan önce hikaye metnini okuyabildiğinizden emin olun. CubFable ile tam hikaye önceden onayınız için görünür. Garip ifadeleri yakalarsınız, çocuğun adının diyalogda doğal durduğunu onaylarsınız ve tek bir fırça darbesi vurmadan tam olarak ne satın aldığınızı bilirsiniz.

Ardından, karakterin nasıl oluşturulduğuna bakın. Bir fotoğraf isteyen ve bunu çizimlere dönüştüren bir kitap, çocuğunuza çocuğa benzeyen bir karakter verir, bir çizgi film yer tutucusu değil. Başın eğimi, tanıdık sırıtış, belirli saç stili: dokuz yaşındaki bir çocuğun fark ettiği ve önemsediği detaylar bunlardır.

Sonra dili tartın. Sekiz ila on yaş için hazırlanmış bir hikaye, orta sınıf bir roman gibi seslenmeli, fazladan kelimeleri olan bir resimli kitap gibi değil. Bir çocuğun kelime dağarcığına saygı duyan, onlara tepeden bakmayan cümleler istersiniz. Güneş Vadisinin Son Tohumu veya Dağ Devlerinin Tartışması gibi bir hikaye, bir çocuğun birkaç gece boyunca daldığı türden gerçek bir dikkat gerektirecek kadar uzun sürer.

Son olarak, oluşturulduğu anda bitmiş kitabı ekranda okuyabildiğinizi teyit edin. Postayı bekleyen dokuz yaşındaki bir çocuk, muhtemelen hikayeyi çoktan unutmuş bir çocuktur. Anında ekran erişimi, heyecan tazeyken hikayenin başlaması anlamına gelir.

CubFable bir kitabı dokuz yaşındaki bir çocuğun gerçekten bitireceği hale nasıl getiriyor?#

Süreç, tek bir içgörü etrafında inşa edilmiştir: dokuz yaşındaki bir çocuk, şablon gibi hissettiren bir hikayeyi zorlamaz. Bu yüzden her adım, kitap var olmadan önce şekillendirmenize izin verir.

Macera fantezi koleksiyonundan bir hikaye fikri seçerek başlarsınız. Sekiz ila on yaş aralığı için Bakır Şehrin Şifre Kırıcıları ve Yaşayan Buzul Seferi gibi başlıklar, bölümlü bir tempoda ve gerçek risklerle yazılmıştır. Tam seti görmek için macera fantezi koleksiyonuna göz atın. Ardından, çocuğunuzun adını, birkaç kişilik detayını girer ve bir fotoğraf yüklersiniz.

Bu fotoğraf, çizerin karakterin başını çocuğunuz gibi eğmesini, bir ipucuna onun gerçek ifadesiyle gözlerini kısmasını ve cevap oturduğunda sırıtmasını sağlar. Kahraman, okuyan çocuğa benzer ve hissettirir, bir çizgi film yer tutucusu değil.

Herhangi bir çizim yapılmadan önce, tam hikaye metni onayınız için ekranda görünür. Okursunuz, adın diyalogda doğal durup durmadığını kontrol eder ve dokuz yaşındaki çocuğunuza uymayan her şeyi yakalarsınız. Ancak o zaman çizimler başlar.

Bitmiş kitap, ciltli olarak basılır, ciltlenir ve postalanır. Ancak çocuk postayı beklemez. Hikaye, oluşturulduğu anda ekranda kullanılabilir, böylece meraklı bir dokuz yaşındaki hemen okumaya başlayabilir. Bu anında erişim, genellikle rafta bırakılan bir kitapla bitirilen bir kitap arasındaki farkı yaratır.

Kimse izlemezken dönecekleri bir kitap#

Gerçek test, doğum gününden birkaç hafta sonra, hediye kağıdının çoktan geri dönüştürüldüğü ve diğer hediyelerin doğru çekmecelere yerleştiği zaman gelir. Kitabın raftan komodine taşındığını, bir köşesinin yorganın altına sıkıştırıldığını fark edeceksiniz. Dokuz yaşındaki bir çocuk nadiren bir hikayenin önemli olduğunu ilan eder. Sadece onu kol mesafesinde tutar.

Bu, iyi yapılmış bir kişiselleştirilmiş kitabın sessiz ödülüdür. Kapağında yüzünü ilk gördüklerindeki nefes kesilmesi değil, üç ay sonra el feneri ışığında tekrar okuyuştur. O satır tam onlar gibi ses çıkardığı için köşe katladıkları sayfa. Altı kez orada bulundukları için eşlik ettikleri bölüm. Birçok ebeveyn, çocuğun kendi tavırlarının sayfadan ona baktığı hikayenin bu bağlılığı kazandığını fark eder. Bu kadar sıkı oturan bir kitap aşılmaz. Okuldayken kimsenin yerinden oynatmaması için yastığın altına saklanır.